چنان‌كه در ادامه خواهد آمد ، پس از قيام يحيى در كوفه ، زيديه به او پيوستند « 1 » كه اين خود نشانه انعطاف يحيى به زيديه است . گفتنى است نص صريحى كه نشان دهد مذهب يحيى در طريق زيديه بوده است ، در دست نيست ، ولى از آنجا كه وى هم‌عصر امام هادى و امام حسن عسكرى ( عليهما السلام ) بوده و علماى رجال او را در شمار اصحاب آن دو امام همام ( عليهما السلام ) نشمرده‌اند ، اين احتمال تقويت پيدا مىكند كه يحيى به زيديه تمايل داشته است . محلى و ابن حمزه ، دو تن از مورخان بزرگ زيديه ، يحيى را از ائمه خود مىدانند و سيد مجدالدين مؤيدى كه از علماى معاصر زيدى در يمن است ، در كتاب خود به نام « التحف شرح الزلف » يحيى را در شمار ائمه زيديه دانسته است . « 2 » ابن عنبه مىنويسد : « و هو صاحب شاهي أحد ائمه الزيديّة » . « 3 » « او صاحب شاهى و يكى از امامان زيدى است » . علامه شيخ على نمازى شاهرودى ( رحمه الله ) نيز در رجال خود مىنويسد : « يحيى بن عمر بن يحيى بن الحسين بن زيد الشهيد ( ع ) ، أبو الحسين ، أحد أئمة الزيديّة . . . » . « 4 » براين اساس ، بىترديد ، وى از ائمه زيديه بوده است . البته

--> ( 1 ) . تاريخ الطبرى ، ج 11 ، ص 211 ؛ تاريخ ابن خلدون ، ج 3 ، ص 356 . ( 2 ) . الحدائق الورديه ، ج 1 ، ص 286 ؛ الشافى ، ج 1 ، ص 284 ؛ اخبار أئمة الزيديّه ، ص 18 ؛ التحف شرح الزلف ، ص 158 . ( 3 ) . عمدة الطالب ، ص 303 . ( 4 ) . مستدركات علم الرجال ، ج 8 ، ص 222 .